بسم الله الرحمن الرحيم
سايت اماکن متبرکه مانند مسجد -حسنيه  


با سلام وعرض ارادت محضر حضرت ولی عصر (عج ) حجت ابن الحسن العسکری (ع) و آرزوی موفقِيت شما خواننده ارجمند اختصاراً عرض می نمائيم چنانچه سروران گرامی درخواست چنين سايتی را دارند با شماره های0511-5011659 و09153150770 و09355619001 تماس بگيرند سايت بنام دلخواه شما تغيير 

مي يابدوکاملا رايگان تقديم ميگردد ضمنا سايت بصورت پرتا ل وقابل تغييرمتن وتصاوير توسط شما با مديريت شما خواهدبود به اميد قبولی طاعات وعبادات التماس دعا باشد که در اين عرصه هستی بيکران ،قطره، موجب رضايت بقيه الله باشيم
برای اطلاع بيشتر با سايت وياتلفنهای زير تماس بگيريد


09153150770
09355619001
http://www.belal-mq.com

توحید به معنای یکتاپرستی مهم‌ترین اصل اعتقادی اسلام است. از دیدگاه اسلامی توحید در معنای وسیع کلمه تنها به معنی باور داشتن نیست و به معنی اطاعت و تسلیم شدن فقط در برابر خدا نیز است، که از تعبیر به «توحید عبادی» یا «توحید در عبادت» می‌شود. توحید یکتاپرستی با خلوص است. به این معنی که از هر گونه شرک (به معنی شریک ساختنست در وحدانیت خدا) و کفر(به معنی انکار است ازخداکه خالق همه می‌باشد) مبرا باشد. توحید در اسلام به معنای آن است که «هیچ خدایی جز الله نیست»*[۱] و این مسأله رکن اعتقادات دینی مسلمانان است و شهادت بدان شرط مسلمانی است. هر چند مذاهب مختلف از آن تفاسیر متفاوت دارند.
در قرآن سوره‌ای در توضیح توحید و به نام «توحید» هست و متن آن چنین است:
«به نام خداوند بخشنده مهربان. بگو خدا یکتاست. خدا بی نیاز است. نزاییده و زاییده نشده. و هیچ کس همتای او نیست.»(بسم الله الرحمن الرحيم. قل هو اللهُ احدٌ. اللهُ الصَمَدُ. لم يَلِد و لم يولَد. و لم يكن له كُفواً احد

در قرآن آیات بسیاری به توضیح توحید پرداخته‌است و برخی از مهم‌ترین این آیات عبارت‌اند از:
·    آیة الکرسی، سوره بقره، آیه ۲۵۵
·    آیه نور، سوره نور، آیه ۳۵
·    سوره آل عمران، آیه ۱۸، ۲۶ و ۲۷
متن زیر توصیف یکتاپرستی از امام علی است. در خطبه اول نهج البلاغه یکتاپرستی را چنین توضیح می‌دهد:
«نخستین پایه دین شناخت او[خدا]ست، و کمال شناخت او راست دانستن(تصدیق) اوست، و کمال راست دانستن او یگانه دانستن اوست، و کمال یگانه دانستن او اخلاص برای اوست، و کمال اخلاص برای او نفی چگونگی(صفات) از اوست. زیرا هر صفتی گواه آن است، که غیر موصوف است و هر موصوفی گواه آن است که غیر صفت است. پس هر کس خدای منزه را وصف کرد برای او همتایی قرار داد، و هر کس برای او همتایی قرار داد او را دو پنداشت، و هر کس او را دو پنداشت او را بخش بخش کرد، و هر کس او را بخش بخش کرد، و هر کس او را بخش بخش کرد پس او را نشناخت، و هر کس او را نشناخت، به سوی‌ش اشاره کرد، و هر کس به او اشاره کرد پس او را محدود کرد، و هر کس او را محدود کرد پس او را شمرد...»*[۳]